Historia
Test PIL (Purpose in Life Test) opracowali amerykańscy psychologowie James C. Crumbaugh i Leonard T. Maholick w 1964 r. Był pierwszą próbą empirycznego zmierzenia woli sensu i próżni egzystencjalnej. Badania z jego użyciem potwierdziły, że nerwica noogenna jest zjawiskiem odrębnym od innych zaburzeń.
Budowa
Test składa się z trzech części:
- A - 20 stwierdzeń ocenianych na 7-stopniowej skali (np. „Zwykle jestem: znudzony - pełen entuzjazmu”),
- B - zdania do uzupełnienia,
- C - krótki esej o celach i planach życiowych.
Ilościowo opracowuje się zazwyczaj część A (wynik od 20 do 140 pkt). Wyższy wynik oznacza silniejsze poczucie sensu.
W Polsce
Polską adaptację przygotował Zygfryd Płużek (KUL), co upowszechniło test w polskiej psychologii.
Testy pokrewne
- SONG (Seeking of Noetic Goals, Crumbaugh, 1977) - mierzy motywację do szukania sensu; niski PIL i wysoki SONG rokuje dobrze dla logoterapii,
- Logo-Test (Elisabeth Lukas),
- MLQ (Meaning in Life Questionnaire, M. Steger, 2006),
- Test Noo-Dynamiki (K. Popielski),
- Test poczucia sensu Logo Przestrzeni.
Źródła
Wikipedia: Logotherapy; Noogenic neurosis; J. Crumbaugh, L. Maholick (1964).