Definicja
Nerwica noogenna (gr. nous - duch) to nerwica, której źródłem jest nie konflikt psychiczny w tradycyjnym rozumieniu, ale problem duchowy: kryzys sensu, konflikt sumienia, zderzenie wartości.
Częstość
Frankl i jego współpracownicy szacowali, że ok. 20% nerwic ma charakter noogenny. Badania psychometryczne (m.in. Crumbaugh i Maholick, 1964, test PIL) pokazały, że niskie poczucie sensu jest zjawiskiem odrębnym od klasycznych objawów nerwicowych.
Terapia
Nerwica noogenna wymaga przede wszystkim logoterapii specyficznej - pracy nad sensem i wartościami, a nie tylko nad objawami. Frankl odróżniał ją od nerwic psychogennych i somatogennych.
Współczesność
Współczesna klasyfikacja ICD-11 uwzględnia zjawiska bliskie temu pojęciu w ramach tzw. kryzysu demoralizacji (utraty nadziei i sensu).
Źródła
Wikipedia: Noogenic neurosis; Logotherapy; J. Crumbaugh, L. Maholick, An experimental study in existentialism (1964).